λαλώ_αξιολογηση

Αξιολόγηση

Πριν την αξιολόγηση του ίδιου του ατόμου (παιδί, ενήλικα, ηλικιωμένου), ο θεραπευτής ζητάει πληροφορίες από την οικογένεια, οι οποίες μπορούν να θα βοηθήσουν σημαντικά στον τομέα της αξιολόγησης. Οι πληροφορίες αυτές καταγράφονται στο λεγόμενο ιστορικό.

Λήψη ιστορικού.

Το ιστορικό συνήθως λαμβάνεται από την οικογένεια του ατόμου που χρήζει βοήθειας. Προηγείται της αξιολόγησης και έχει στόχο τη συλλογή σημαντικών πληροφοριών σχετικά με το παρελθόν (πχ. διάρκεια κύησης, υγεία παιδιού, στάδια εξέλιξης βάδισης, πρώτες λέξεις κτλ.) αλλά και σχετικά με το παρόν (πχ. με ποιο τρόπο επικοινωνεί, τι κατανοεί, πως σιτίζεται, ποια τα επίπεδα ακοής κτλ). Τέτοιου είδους πληροφορίες μπορεί να παίξουν σημαντικό ρόλο στην κατανόηση των δυσκολιών, οδηγώντας σε μία πληρέστερη αξιολόγηση της κατάστασης από μεριάς θεραπευτή. Σκεφτείτε πόσο σημαντική είναι οι πληροφορίες όπως: “Το παιδί παρουσιάζει τραυλισμό στο σπίτι αλλά όχι στο σχολείο” ή “Το παιδί παρουσιάζει απώλεια ακοής βάσει ακοολογικού ελέγχου” κτλ.

Μετά τη λήψη του ιστορικού, ο θεραπευτής προχωρά στην αξιολόγηση του ίδιου του ατόμου, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί με δύο τρόπους:

Α. Επίσημες δοκιμασίες αξιολόγησης (τεστ).

Τα τεστ μπορούν να μας δώσουν  μετρήσιμα δεδομένα σχετικά με το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται ένα άτομο σε κάποιο προβληματικό τομέα (πχ. λεξιλόγιο, γραμματική κτλ.) Είναι πολύ σημαντικά στον τομέα της αξιολόγησης αλλά θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο τρόπο και στο χρόνο χορήγησης τους . Ιδιαιτέρως σε ότι αφορά τα παιδιά, είναι πολύ συχνό την πρώτη φορά να μη μπορούν να δείξουν το σύνολο των δυσκολιών αλλά και των δυνατοτήτων τους στη ¨θέα¨ ενός τεστ, λόγω ποικίλων παραγόντων, όπως (πχ. ανασφάλεια, έλλειψη εμπιστοσύνη, έλλειψη κινήτρου, άγχος για το τι θα πουν οι γονείς, συμπεριφορικές δυσκολίες, αδυναμία συγκέντρωσης της προσοχής κτλ).

Β. Παρατήρηση

Η παρατήρηση είναι ένας άλλος τρόπος αξιολόγησης του ατόμου (παιδί, ενήλικα, ηλικιωμένου). Μπορεί τα δεδομένα που συλλέγονται να μην είναι μετρήσιμα, ωστόσο μπορεί να είναι ισχυρά σε ποσότητα και ποιότητα καθώς το άτομο «εξετάζεται» με ένα περισσότερο φυσικό τρόπο σε αντίθεση με τα τεστ. Η παρατήρηση μπορεί να συμβεί μέσω πχ.  ελεύθερου παιχνιδιού,  διαλόγου κτλ., δίνοντας μας σφαιρικές και περισσότερο ρεαλιστικές πληροφορίες, όχι μόνο για τη γλώσσα αλλά και για τυχόν άλλους προβληματικούς τομείς (πχ. έλλειψη συγκέντρωσης, υπερκινητικότητα, κακή στάση σώματος, αντιληπτικές δυσκολίες, προβλήματα συμπεριφοράς κτλ).

Καλό θα είναι οι δύο τρόποι αξιολόγησης να συνδυάζονται, ώστε να υπάρχει πληρέστερη εικόνα του ατόμου.

Πηγή: λαλώ     Σιτσάνη Μαλαματένια,  Λογοθεραπεύτρια MSc, Ndt Bobath